نامه شماره 6 (سری دوم) به دکتر مسعود بنی صدر

تاریخ: چهارشنبه 19 دی 1386

 

مسعود جان سلام؛

 

امیدوارم تندرست و سالم و موفق باشی. از بابت نامه ات بسیار متشکرم. از آنجا که در حال حاضر مدتی است کسالت دارم و توان کارکردن ندارم جواب مفصلتر را به بعد موکول میکنم. بیماری ریه و برونشیت مزمن هم سوغات هوای سرد نیوکاسل و دوران دانشجویی است که برایم بیادگار مانده است و هراز چند گاهی حسابی یقه ام را میگیرد و مرا می اندازد.

 

نامه ات فوق العاده معنی دار بود. اگر چه انتظار نداشته باش که هرکسی حتی کسانی که خود مدتی تجربه فرقه را از سر گذرانده اند آنرا بخوبی درک کنند. کسانی که هنوز درگیر فرقه هستند هم که محال است چیزی بفهمند. اما گفتن و نوشتن و ثبت این جملات فوق العاده ضروری است و خود اسنادی است که دیگران را در آینده برای قضاوت و تحقیق و بررسی هدایت خواهد کرد. کمتر افرادی میتوانند تجارب فرقه ای خود را بخوبی بازگو کنند. من فکر میکنم که اگر کسی بخواهد در خصوص فرقه ها تحقیق کند سازمان مجاهدین خلق و انقلاب ایدئولوژیکی آن یک نمونه کلاسیک کامل است که تمامی وجوه آنرا دارا می باشد. در حال حاضر در بسیاری از دانشگاه های ایران روی این موضوع در حال تحقیق هستند و دانشجویان زیادی در خصوص مطالعه بر روی فرقه ها علاقه نشان میدهند.

 

واقعیت اینست که در سازمان مجاهدین خلق افراد به طور ظاهرا داوطلبانه ذهن و قلب و روح خود را بطور کامل تحت کنترل دیگری قرار میدهند و از خود سلب اراده و اختیار میکنند. ترم ها یی که در سازمان استفاده میشوند در بسیاری از فرقه های دیگر سابقه داشته و بکار گرفته شده اند. در یک تشکیلات فرقه ای که پیروان کاملا مسخ شده اند هر چیزی را میشود به نام مبارزه و انقلاب و اسلام و ملی گرایی به خورد افراد داد و آنها را به این باور رساند که مثلا جاسوسی برای دشمن متجاوز به خاک میهن عین وطن پرستی است.

 

روز سه شنبه 13 آذر من و آرش به تبریز رفتیم و در یک جلسه در دانشگاه حقوق دانشگاه آزاد این شهر شرکت کرده و صحبت نمودیم. ساعت ها بعد از جلسه دانشجویان دورمان حلقه زده بودند و مدام سؤال میکردند و میخواستند در خصوص مناسبات فرقه ای بیشتر بدانند. فضای دانشجویان بر خلاف آنچه که ممکن است تصور هر کسی از جمله خود ما باشد بسیار سیاسی بود و بی پرده صحبت میکردند. من خودم چنین شور و علاقه ای را به بحث های سیاسی هیچوقت در خارج از کشور سراغ نداشتم. جالب توجه اینست که دختر ها علاقه و توجه بیشتری به مسئله نشان میدادند و فعال تر به نظر میرسیدند.

 

به عقیده  من هرکس که میخواهد در راه آزادی و استقلال میهمن و تحقق عدالت اجتماعی گامی بردارد، بهایش هر چه که باشد، جایش در داخل ایران است و بس. اگر مبارزه آنست که از سایت های سازمان مجاهدین خلق و شورای ملی مقاومت میتوان دید و مشاهده نمود، نبودنش به مراتب بهتر از بودنش است. چنین مبارزه ای به غیر از سد و مانع ایجاد کردن در برابر مبارزه مردم ایران برای آزادی و عدالت اجتماعی فایده و سود دیگری ندارد و مایه بدنامی است. 

 

شاید در جریان باشی که سازمان اخیرا سمیه محمدی دختر مصطفی محمدی را به تلویزیون آورد تا به پدر و مادر و برادرش که برای دیدار وی به قرارگاه اشرف رفته بودند دشنام بدهد. عمل مشمئزکننده ای که صرفا از فرقه های مخرب بر می آید و نمونه های آن هم در دنیا زیاد بوده است. یادم می آید یکی از فیلم هایی که برایم فرستادی بودی و در خصوص یک فرقه در آمریکا بود عینا چنین صحنه ای را داشت که پسر وادار شده بود به مادر و پدر خود ناسزا بگوید تا وفاداری خود را به رهبر ثابت نماید. بعدا که آن پسر مدتی از آن فضای فرقه ای خارج شد همیشه نسبت به نحوه برخورد خود با پدر و مادرش شرمنده و سرافکنده بود. واقعا نمیدانم آخر و عاقبت سازمان با چنین اعمالی که انجام میدهد به کجا خواهد رسید. به نظر میرسد که آنها فردایی را از پس امروز متصور نمی بینند و حسابی به سیم آخر زده اند. تا جایی که شاهد بوده ام این عمل سازمان یعنی به تلویزیون آوردن سمیه با آن وضعیت انزجار بسیاری از خانواده ها را بی نهایت منزجر کرده است. سازمان خواسته است تا با این کار به اصطلاح از خانواده ها زهر چشم بگیرد تا دیگر کسی هوس رفتن به عراق برای دیدار بستگانش را نکند ولی البته جز لعن و نفرین برای خود چیز دیگری نخریده است.

 

فعلا به همین مقدار بسنده میکنم. بعدا در فرصت دیگری مفصلا برایت خواهم نوشت.

 

قربانت : ابراهیم

 

 

 


 

با تشكر از شما بخاطر ورود به این وب سایت  در معرفی آن باید بگویم که آنرا به تشویق دوستانم با اهداف و ملاحظات زیر طراحی و ایجاد کردم:

  • با توجه به چاپ خلاصه خاطرات زندگیم به انگلیسی  و ترجمه آن به فارسی اینجا محلی است برای مشتافان تا اصل آنرا ملاحظه نمایند.

  • از آنجا که کتاب تنها داستان زندگی من بدون جهت گیری و نتیجه گیری خاص و جامع سیاسی و فلسفی است. اینجا محلی است جهت پاسخ به سئوالات و بیان نقطه نظرات من.

  •  امیدوارم در آینده این سایت محل برخورد آرا و عقاید افرادی شود که انسانها را سیاه و سفید ندیده و طرفدار تحمل پذیری میباشند. همچنین محلی برای ارائه آرا و عقاید دوستداران و کاوشگران فهم آزادی و دموکراسی در ایران و اسلام شود.

  • در این وب سایت و در مقالات نوشته شده بوسیله من، از بکار گیری وذکر القاب، تیتر و عنوان افراد که میتواند بکارگیری آنها حمل بر تأئید و عدم بکارگیریشان حمل بر رد و مخالفت با آنها شود معذورم مگر در مواردی که عنوان بخشی از نام فرد شده مثل "ستار خان" و یا " باقر خان" و یا "ملا صدرا" و..

  • در فاکت آوری از دیگران و در مقالات ارائه شده توسط دیگران کلمات و صفات توهین آمیز حذف میگردد.

  • استفاده از مطالب اين وب سايت با ذکر ماخذ و نام وب سايت بلامانع است.


For problems or questions regarding this web contact [M@Banisadr.info].
Last updated: 12/31/07. x